Sorry. We zijn een beetje inspiratieloos. Ik geloof dat ik ook wel namens Eva kan schrijven als ik vertel dat we te druk zijn met leven en genieten. Zelf ben ik druk aan het werk en Eef is druk met haar gezin. Het weblog schiet er even bij in.

Vergeef ons… we komen vast wel weer terug. Als het leven wat minder leuk is of als we gewoon weer even iets leuks te melden hebben. Tot dan!!

… in de categorie ‘domme opmerkingen’: “Van dik hout zaagt men eikenbomen!” ?

… in de categorie gekke vragen: Kees die me vraagt of ik met mijn lange nagels niet door het wc-papier prik tijdens het afvegen?!

Vannacht droomde ik over mijn ex. Niet eens mijn echte ex, maar de jongen op wie ik toen gek was. En hij op mij. Het kon alleen nooit iets worden omdat we allebei verkering hadden. En erger nog. Toen hij tijdelijk vrijgezel werd, had ik nog een relatie en toen het andersom gebeurde was hij alweer aan de vrouw. Het mocht niet zo zijn.

Onze liefde is echter nooit helemaal gedoofd. De tijd zal het leren was ons motto. En ik denk dat dat het nog steeds is. Nog altijd staat hij op nummer twee van mannen met wie ik ooit kinderen zou willen krijgen. Mócht er iets met Kees gebeuren is de ex over wie ik het nu heb de enige man met wie ik op dit moment verder mijn leven zou willen delen.

Al een aantal jaren zien en spreken we elkaar heel weinig. Omdat de vonk er nog altijd is. En dat is gevaarlijk. Ik ga trouwen met Kees. Hij woont samen met Mieke. Het mag niet zo zijn. En toch… toch heb ik over hem gedroomd vannacht. Over alle fijne momenten die we samen beleefd hebben. Alle fijne afspraakjes. Alle knuffels. Alle kusjes. En de gedachte… wat als alles anders was gelopen. Was hij dan degene met wie ik nu in het bootje zou stappen?

Nu ik moeder ben merk ik steeds vaker hoe belangrijk familie is en doet het me ook pijn om te zien dat de familie van mijn man zo weinig interesse toont in hem, zijn pasgeboren zoon en mij. Terwijl mijn familie de deur plat loopt en constant informeert naar hun ‘vers geperste’ kleinzoon, horen we van zijn familie (op één kort bezoekje na) niks. Het liefst zou ik hen hier op aanspreken, maar het is wel zijn familie en ik wil allesbehalve ruzie veroorzaken. Help?