In de verte huilt een baby. Mijn buurmeisje speelt toonladders op de blokfluit, terwijl haar broer een sneeuwpop maakt in de tuin. De buurman veegt zijn stoep sneeuwvrij (neem er een voorbeeld aan JP!.. ) en begroet de buurvrouw van twee huizen verderop die hetzelfde doet. Ik zit aan de keukentafel en zwaai vanachter het raam naar de buren. Mij te koud buiten! Hoewel een praatje wel gezellig is.
Ja, ik woon in een levendige buurt. Vriendin A. noemt het volks. De mensen leven op straat en bemoeien zich redelijk met elkaar. En sommige hebben juist schijt aan elkaar. Het kan hier heel gezellig zijn. Maar ik kan ook niet ontkennen dat die levendigheid me soms wat benauwd. Dan laat ik mooi de gordijnen dicht, zodat ze niet zien dat ik thuis ben. Maakt mij dat een slechte buur?
Nee absoluut niet. Ik doe hetzelfde, woon dan wel niet in een “volkse” wijk maar ook hier proberen buren binnen te kijken. Ik houd ook lekker de rolgordijnen op gluurstand. Lekker nog even in mijn eigen wereldje ..
leuk blog !
groetjes Elise
Door:Elise op12 januari 2010
op13:12