Sorry. We zijn een beetje inspiratieloos. Ik geloof dat ik ook wel namens Eva kan schrijven als ik vertel dat we te druk zijn met leven en genieten. Zelf ben ik druk aan het werk en Eef is druk met haar gezin. Het weblog schiet er even bij in.

Vergeef ons… we komen vast wel weer terug. Als het leven wat minder leuk is of als we gewoon weer even iets leuks te melden hebben. Tot dan!!

… in de categorie ‘domme opmerkingen’: “Van dik hout zaagt men eikenbomen!” ?

… in de categorie gekke vragen: Kees die me vraagt of ik met mijn lange nagels niet door het wc-papier prik tijdens het afvegen?!

Vannacht droomde ik over mijn ex. Niet eens mijn echte ex, maar de jongen op wie ik toen gek was. En hij op mij. Het kon alleen nooit iets worden omdat we allebei verkering hadden. En erger nog. Toen hij tijdelijk vrijgezel werd, had ik nog een relatie en toen het andersom gebeurde was hij alweer aan de vrouw. Het mocht niet zo zijn.

Onze liefde is echter nooit helemaal gedoofd. De tijd zal het leren was ons motto. En ik denk dat dat het nog steeds is. Nog altijd staat hij op nummer twee van mannen met wie ik ooit kinderen zou willen krijgen. Mócht er iets met Kees gebeuren is de ex over wie ik het nu heb de enige man met wie ik op dit moment verder mijn leven zou willen delen.

Al een aantal jaren zien en spreken we elkaar heel weinig. Omdat de vonk er nog altijd is. En dat is gevaarlijk. Ik ga trouwen met Kees. Hij woont samen met Mieke. Het mag niet zo zijn. En toch… toch heb ik over hem gedroomd vannacht. Over alle fijne momenten die we samen beleefd hebben. Alle fijne afspraakjes. Alle knuffels. Alle kusjes. En de gedachte… wat als alles anders was gelopen. Was hij dan degene met wie ik nu in het bootje zou stappen?

Nu ik moeder ben merk ik steeds vaker hoe belangrijk familie is en doet het me ook pijn om te zien dat de familie van mijn man zo weinig interesse toont in hem, zijn pasgeboren zoon en mij. Terwijl mijn familie de deur plat loopt en constant informeert naar hun ‘vers geperste’ kleinzoon, horen we van zijn familie (op één kort bezoekje na) niks. Het liefst zou ik hen hier op aanspreken, maar het is wel zijn familie en ik wil allesbehalve ruzie veroorzaken. Help?

Natuurlijk wensen Eva en ik iedereen een gelukkig nieuwjaar!!! Hebben jullie een fijne jaarwisseling gehad??

Voor mijn werk moet ik regelmatig cursussen volgen en bijbehorende examens afleggen. Ook nu was het weer zover. Vol goede moed ging ik op pad. Bestemming: Veemarkthallen te Utrecht. Dat ik dit erg letterlijk moest nemen wist ik niet. Terwijl ik vraag na vraag serieus zat te beantwoorden, loeiden beneden de koeien. Erg professioneel allemaal, ik kan niet anders zeggen….

Net als zoveel arme mensen uit eind negentiende eeuw, trekt de Friese familie van Keetje (Monique van de Ven) van het platteland naar de grote stad en verpaupert daar nog verder. De mooie en intelligente Keetje verzet zich daartegen hevig, maar gestimuleerd door haar redeloze ouders takelt zij net als haar zusje moreel steeds verder af, belandt ook in een bordeel en wordt prostituée. Door toeval maakt ze kennis met de vrolijke kunstschilder George, de bon-vivant Hugo en rijke notariszoon André. Dit verandert haar leven totaal. Hugo neemt Keetje tot maîtresse. Zij houdt van hem en wil niets liever dan romantisch trouwen. Maar Hugo houdt de boot stevig af. Op zijn beurt aanbidt André de snel aan ‘de betere kringen’ aangepaste Keetje.

De heftigheid, het vuil, maar voor welgestelde burgers ook de mooie kanten van het leven in het Nederland van de 19e eeuw vormen de spectaculaire achtergrond voor deze aangrijpende film. Het verhaal is gebaseerd op het boek van Neel Doff die opkroop van een arm gezin tot de high society van Nederland en haar vaak schokkende levensloop zonder zelfmedelijden opschreef.

Ik vind dit zelf een aangrijpende film. Vanaf de eerste scenes pakt Keetje je met haar ontwapenende uitstraling helemaal in. Het feit dat deze film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal versterkt mijn gevoelens die ik hier bij krijg. Kortom: als je de film of het boek niet kent… kijk of lees het dan eens!

… berg wasgoed wegstrijken met de ipod op…

SBS6 wenst iedereen bijzonder fijne feestdagen. Met een zelfgemaakt zoet liedje. Waarom krijg ik daar alleen maar de kriebels van? Ik vind kerst echt verschrikkelijk. Verplichte gezelligheid. Overal de lieve vrede bewaren. En waarom? Waarom zouden we met kerst poeslief doen tegen mensen die we normaal geen blik waardig gunnen?

Voor mij geen kerstversiersels in huis, geen boom, geen slingers, ballen of kerststal. Nee, ook geen kadootjes onder de boom die er niet staat. Waarom geven mensen elkaar trouwens kadootjes met kerst? Waar is de werkelijke betekenis van kerst gebleven? De geboorte van Jezus? Soms vraag ik me af of mensen dit niet zijn vergeten…